letterk.GIF (1819 bytes)                  De Ghostwriters
   

                                            De kleine Koning De Ghostwriters Mahsjid Sadaka Project Links         

Omhoog

 

 

De Ghostwriters

Lenie Winter is de initiatiefneemster van het project. Zij leidt het Multicultureel Vrouwenproject Nieuwegein en plaatste een krantenartikel met een oproep voor ghostwriters.
Irene Bakker, Heleen van den Hoven, Sietske Gerritsen, Marian Bijvoet en Wil van Donkelaar reageerden op dat krantenartikel en namen elk een aantal interviews af voor dit boek. Daarbij hebben zij ook over hun eigen ervaringen geschreven.
Daarna hebben Irene Bakker en Heleen van den Hoven van de vertellingen een boek gemaakt. Het ontstaan van het boek is de raamvertelling waarbinnen de ervaringen van schrijfsters en vertelsters hun plaats vinden.
De illustraties in het boek zijn van Mahsjid Djalinoes Mohadjeri uit Iran.

Heleen en Irene.JPG (64199 bytes)    Irene en Heleen aan het werk

Heleen van den Hoven

Heleen van den Hoven heeft de liefde voor verhalen en nieuwsgierigheid gemeen met de andere ghostwriters. Als docent informatica had Heleen tot nu toe alleen flarden van verhalen van haar buitenlandse leerlingen gehoord. En als kleine uitgever vindt Heleen boeken maken het leukste dat er is.

'De omgang met de buitenlandse vrouwen, het luisteren naar hun verhalen en de gesprekken die we daar in de groep over hadden, hebben me niet zo zeer een andere kijk op de vertelsters gegeven, als wel op mezelf. Ergens heb ik toch altijd gedacht dat wij het hier beter hadden. Ik heb me nooit gerealiseerd dat velen familie, huis, bezittingen en een carrière opgaven, toen ze vluchtten naar ons land.
Vaak voelde ik mijn eigen cultuur tekortschieten bij gesprekken over familiebanden en omgangsvormen...'

Klik voor meer informatie over Heleen en haar activiteiten op www.dekleinekoning.nl

Irene Bakker

Irene Bakker vertelt als Irina sprookjes en verhalen. Irina is de naam van haar Russische grootmoeder is. Het is ook de naam van haar bedrijf 'IRINA'

Irina komt zelf uit twee culturen, met een Nederlandse vader en een Russische moeder. ‘Misschien voel ik me daarom aangetrokken tot mensen uit andere landen. Dit project gaf me de kans om nieuwe mensen te ontmoeten en te leren over hun levenswijzen. Ook vond ik het schrijven een uitdaging: Wat zijn mijn mogelijkheden en hoe is het om aan een boek te werken.’

'Het maakt niet uit wie we zijn, waar we leven. Of we rijk of arm zijn, wit of zwart of daartussenin. We willen allemaal dezelfde dingen. Een gelukkig leven met de mensen die ons lief zijn, een goede toekomst voor onze kinderen, respect, voldoende eten, een stevig dak boven ons hoofd, prettig werk en de kans om te groeien.'

Klik voor meer informatie over Irene en haar activiteiten op www.irinasprookjes.nl

Sietske Gerritsen

Sietske geeft Duits op een middelbare school en is na haar scheiding gaan schrijven voor onze locale krant, op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ze las de oproep van Lenie en meldde zich aan: ‘Een krant ligt de volgende dag bij het oud-papier, een boek heeft eeuwigheidswaarde.’

Over het schrijfproject is haar reactie: Van buitenlandse vrouwen wist ik niet erg veel. Natuurlijk heb ik op school wel allochtone leerlingen, maar veel contact met hun moeders is er net. Door dit boek heb ik drie heel verschillende vrouwen ontmoet en ik heb me verbaasd. Hoe hou je het vol, als twintigjarige in een kindertehuis? Hoe red je het alleen in een vreemd land met de zorg voor je zoontje? Wat een kracht ...
Ik heb veel bewondering voor deze vrouwen gekregen.'

Marian Bijvoet

Marian Bijvoet ontmoet in haar werk op het ROC veel anderstaligen, maar heeft buiten de les om vaak slechts vluchtig contact. 'Toch weet ik dat de mensen in mijn klas allemaal een verhaal over hun verleden meegebracht hebben naar Nederland. Ik wil gewoon meer weten.'

'Ik heb heel bijzondere dingen gehoord, dingen die ik wel half wist, maar niet het fijne ervan, zoals het vluchtverhaal op de boot van de Vietnamese vrouw.'

Wil van Donkelaar

Wil van Donkelaar is blij dat ze mee kon doen met het schrijfproject. Waarom? ‘Eigenlijk gewoon omdat ik graag hoor en lees hoe andere mensen, uit andere culturen, leven, denken, voelen. Ik ben een echt lees- en schrijfmens, maar levensverhalen optekenen, dat heb ik nog nooit gedaan.’

"Het was een belevenis voor me. In de zeventiger jaren heb ik in een wetswinkel veel gesprekken gevoerd over rond de problemen van gastarbeiders. Maar nu sprak ik als Hollandse vrouw met allochtone vrouwen en hoorde hoe zij hun leven tot nu toe geleefd en beleefd hadden. Zo ontdekte ik dat de basisbehoeften en gevoelens van vrouwen eigenlijk niets te maken hebben met cultuur of kleur. Bovenal ondervond ik hoezeer vrouwen van overal hopen en bidden voor vrede in hun thuisland en de rest van de wereld. Hoe zij hopen op meer verdraagzaamheid onder de mensen, in Nederland en elders. 

Mahsjid Djalinoes Mohadjeri

Mahsjid Djalinoes Mohadjeri heeft de illustraties in Schrijf dat maar niet op gemaakt. Meer informatie over Mahsjid vindt u op haar eigen pagina Mahsjid.

 

 

 

De kleine Koning Omhoog Volgende This page was last updated on 06/16/08.                                                  Hit Counter